دانلود تحقیق جواهرده

موقعیت و تاریخچه جواهرده


روستای جواهرده از توابع بخش مرکزی شهرستان رامسر با مختصات جغرافیایی 50 درجه و

28 دقیقه طول شرقی و 36 درجه و 52 دقیقه عرض شمالی، در 25 کیلومتری جنوب غربی

رامسر و 280 کیلومتری ساری قرار دارد .

این روستای کوهستانی و ییلاقی از شمال به کوه وژک، از غرب به کوه سرخ تله کش، از

جنوب به کوه سه برارک رجه و از شرق و جنوب شرقی به روستاهای فلیدم و سلمل محدود

می‏شود و از سطح دریا 2000 متر ارتفاع دارد .

آب و هوای این روستا معتدل است و زمستان‏های سرد و طولانی و تابستان‏هایی معتدل و

و مرطوب دارد .میانگین بارندگی سالانه آن 983 میلی‏متر گزارش شده است.

روستای جواهرده در گذشته جورده به معنی «بالاده» یا بنا بر روایتی دیگر زنی به نام جواهر،

حاکم منطقه بوده است و نام روستا از نام او برگرفته شده است. یا شاید نام جواهرده از

زیبایی فوق‏العاده طبیعت و معماری این روستا نشأت گرفته است.

روستای ییلاقی و کوهستانی جواهرده، مورد توجه جلگه‏نشینان بوده است. خانه‏ها و

محله‏های قدیمی، گورستان گبری، آثار مکشوف هزار ساله و بنای تاریخی مسجد آقا سعید

(مربوط به700 سال قبل). مسجد حاجی میرزا و مسجد سکینه آبجی (مربوط به قرن هشتم)

نشانه‏های تاریخی و قدمت دیرینه روستای جواهرده می‏باشند. مردم روستای جواهرده، به

زبان گیلکی سخن می‏گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.



الگوی معیشت و سکونت


براساس نتایج سرشماری سال 1375، روستای جواهرده 710 نفر جمعیت داشته است که در

سال 1385 به حدود 1500 نفر افزایش یافته است. جمعیت این روستا، در فصول مساعد سال

به چند برابر جمعیت زمستانی آن افزایش می‏یابد.

درآمد اکثر مردم روستا، از فعالیت‏های زراعی، باغداری و دامداری تأمین می‏شود. گروهی از

مردم در امور خدمات گردشگری و صنایع دستی اشتغال دارند.

زراعت روستای جواهرده به صورت دیم است و گندم و جو محصول عمده آن است. شرایط

مساعد اقلیمی موجب رونق باغداری روستا شده و میوه‏های فندق، سیب، گلابی، گردو،

پرتغال و نارنگی در آن به عمل می‏آید.

پرورش گوسفند و گاو در روستا متداول است و انواع فرآورده‏های دامی در آن تولید می‏شود.

پرورش طیور خانگی، زنبور عسل و تولید صنایع دستی نیز رواج دارد.

روستای کوهستانی جواهرده، بافت مسکونی متمرکزی دارد. چشم‏اندازهای جنگلی،

کوچه‏های باریک و پیچ در پیچ، خانه‏های زیبای قدیمی و سقف‏های شیروانی، جذابیتی ویژه

به آن بخشیده است.

تنگدره، محله سادات علوی، مک محله و جولاخیل، محلات قدیمی این روستا هستند. نام

محلات از نام فامیل‏های مشهور ساکن در آن‏ها برگرفته شده است. بیشتر خانه‏های قدیمی

در بخش مرکزی روستا قرار دارند و در دو طبقه با ایوان‏های کوچک ساخته شده‏اند. اتاق‏های

طبقه پایین معمولاً به عنوان انبار، محل طبخ غذا و محل سکونت زمستانی افراد خانوار

استفاده می‏شوند، اتاق‏های طبقه بالا در تابستان‏ها، مورد استفاده قرار می‏گیرند.

معماری خانه‏های جدید نیز مانند خانه‏های قدیمی است و در ساخت آن‏ها از مصالح آجر،

سیمان، بلوک، تیرآهن و گچ استفاده شده است. سقف بیشتر خانه‏ها، شیروانی است و

سقف برخی از خانه‏های قدیمی لت کوبی شده است.در حاشیه روستا، خانه‏های ویلایی

جدید ساکنین فصلی روستا احداث شده است .








جاذبه‏های گردشگری


برخی از جاذبه‏های طبیعی روستا عبارتند از:

جنگل‏های هیرکانی، که با گونه‏هایی از قبیل راش، ممرز، شاه بلوط، انواع شمشاد، مازون،

آزاد، توسکا، ملچ و اقاقیا به جنگل‏های نایاب و ذخیره‏گاه تبدیل شده‏اند. این جنگل‏های

شگفت‏آور مناظر منحصر به فردی دارند و واجد اهمیت اکوتوریستی می‏باشند.

کوه‏های خش چال، وژک، سرخ تله کش، سه برارک وجه در اطراف روستا و کوه معروف

سماموس، با چشم‏اندازهای بی‏نظیر، فضاهای مناسبی را برای کوهنوردی و ورزش‏های

طبیعت‏گردی به وجود آورده‏اند.

چشمه‏های داخل و پیرامون روستا شامل:شیخ خان، تاک سر، سلیمان، آب بن، کوه کین، آب

علی و برتل، با حواشی بسیار زیبا، جلوه گردشگری ویژه‏ای به روستا بخشیده‏اند. مظهر

چشمه آبعلی بعد از احداث جاده جواهرده بهسازی شده و مورد استفاده مداوم مردم قرار

می‏گیرد.

چشمه برتل در ارتفاعات کهبن یا سرخ تله کش، در غرب روستا قرار دارد و با چند چشمه پرآب

دیگر، رودخانه سفید آبکش را تشکیل می‏دهند. در مسیر این رودخانه در گذشته، چندین

آسیاب آبی وجود داشته که امروزه تنها یکی از آن‏ها باقی مانده است. آبشارهای متعدد و

زیبایی نیز، در مسیر این رودخانه به وجود آمده‏اند و جذابیت ویژه‏ای به مسیر آن بخشیده‏اند.

آثاری از دیوار سنگی قلعه وانمذی ، در 6 کیلومتری شمال روستا به جا مانده است که هنوز

مدارکی از تاریخ و دوره ساخت آن به دست نیامده است.

مجسمه شیر سنگی بزرگی بر روی تپه‏ای بلند، رو به روستای «سلمل» به جا مانده است.

مساجد حاجی میرزا و سکینه آبجی قدمتی ششصد ساله دارد. مسجد آقا سعید که بنای آن

به 700 سال پیش مربوط می‏شود، سر ستون‏ها، تیرها، سقف و منبر چوبی مشبک و بسیار

زیبایی دارد. بقعه امامزاده سید حسن در چاک دشت و بقعه امامزاده سید فاضل و سید فضل

در زرواک از دیگر بناهای زیارتی منطقه جواهرده می‏باشند.

گورستان گبری به دوره‏ پیش از اسلام تعلق دارد و در فاصله 2 کیلومتری روستا و در دامنه کوه

وژک، واقع شده است. گورستان سرخ قله که به دوره قبل از اسلام و گورستان قدیمی قبل و

بعد از اسلام در لپاسر از دیگر آثار باستانی روستاست. خانه‏های قدیمی میررضایی، لاریجانی

و پروانه با معماری سنتی بسیار زیبا از آثار تاریخی و دیدنی روستای جواهرده محسوب

می‏شوند.

مردم روستای جواهرده اعیاد مذهبی قربان، غدیر و فطر را گرامی می‏دارند. در ایام محرم و

وفات و شهادت ائمه به سوگواری می‏پردازند. عید نوروز ، چهارشنبه سوری، شب یلدا و

سیزده بدر را با تشریفات خاصی برگزار می‏کنند. مراسم محلی شیلان، پیربابو، جشن تیرماه

سیزده شو و جشن مرتب کردن مسجد آدینه نیز در روستا برگزار می‏شود.

استفاده از موسیقی، رقص و آوازهای محلی مانند قاسم‏آبادی با همراهی سازهای لَلِه وا و

ساز دهنی در جشن‏ها و مراسم عروسی روستا رواج دارد.

پوشاک غالب افراد کهنسال روستا، لباس محلی است. مردان روستا شلوار، پیراهن، نیم تنه

و کلاه می‏پوشند و زنان نیز از دامن‏های بلند و پرچین، نیم تنه، پیراهن، پیژامه و روسری

استفاده می‏کنند. لباس‏های محلی زنان در طرح‏ها و رنگ‏های شاد تهیه می‏شوند.

صنایع دستی روستای جواهرده شامل نمدمالی، آهنگری، مسگری، چادربافی، کوزه‏گری،

چادر شب بافی، شولا، سفره، چوخا، جوراب پشمی، خراطی و سفالگری است.

انواع غذاهای محلی روستای جواهرده شامل میرزاقاسمی، ترش تره، کباب ترش، سیرواویج،

بادمجان قلیه، کماج، شیرین تره، پلاسرتره، باقلاقاتق، گرماست، باقلی شور، نان‏ها و

شیرینی‏های محلی است.



دسترسی به این روستا:

این روستا از طریق شهر رامسر قابل دسترسی و جاده‏ای آسفالت و مناسب دارد. این جاده

یکی از زیباترین جاده‏هایی روستایی شمال کشور است.