دانلود مقاله کرمها

دیکروسلیوم دندریسلیوم ( Dicrocoelium dendriticum )
فاسیو لاتسئو لاتوم ( Fasciola lancealatum )
مرفولوژی :
ترماتوده ای سر نیزه ای شکل است که درکیسه و مجاری صفراوی گوسفند ، علفخواران و گاهی انسان زندگی میکند ، باریک و بلند بوده و حدودا 1 تا 5/1 سانتی متر طول دارد .

دارای دهان ، مری و سکوم غیر منشعب است .

تفاوت آن با دیگر ترماتودها در این است که دوبیضه در بالای تخمدان ها و قدام بدن واقع شده اند .

غلاف آلت تناسلی پر پیچ و خم و رشد آن زیاد است .

دارای بادکش دهانی و شکمی است که بادکش دهانی کوچکتر از بادکش شکمی است در سطح بدن فاقد خار است .

رحم پر از تخم ، خلف بدن ا فرا می گیرد .

چرخه زندگی :
تخم دفع شده از میزبان نهایی ( علفخواران ، گاو ، گوسفند و گاهی انسان ) قهوه ای رنگ و دریچه وار بوده که به شکل D می باشد .

حاوی میراسیدیوم کامل و رسیده است .قهوه ای تیره با پوسته ضخیم و دریچه دار است .

این تخم توسط میزبان واسط که حلزون های خاکزی کوکلی سلا Cochloicella و آبیدا Abida و.

هلیسلا Helicella ، zebrine و cionella می باشند بلعیده شده ودر بدن حلزون میراسیدیوم از تخم خارج شده و تبدیل به اسپوروسیت I ( اسپوروسیت مادر ) و سپس اسپوروسیت II ( اسپوروسیت دختر )
می شود .

این کرم مرحله روی ندارد .

اسپوروسیت II خود تبدیل به سرکر می شود که سرکر توانایی خارج شدن از بدن حلزون را ندارد .

بنابراین به ریه حلزون رفته و توسط ترشحات ژلاتینی Slimeball ودر روزهای بارانی از ریه حلزون دفع می شود و به محیط خارج راه می یابد .

این ترشحات ژلاتینی شیرین بوده وتوسط مورچه های قهوه ای formica fusca بلعیده می شوند و در بدن مورچه خصوصا در مغز مورچه تبدیل به متاسرکر می شوند .

این مورچه ها هنگامی که بر روی گیاهان قرار می گیرند به علت تقص در سیستم عصبی بی حرکت می مانند و به همراه علوفه توسط علفخواران یا گاهی انسان (میزبانان نهایی) خورده می شوند متاسرکر در بدن میزبان نهایی دیواره خود را ازدست میدهد و پس از عبور از جدار روده به عروق باب رسیده و با مهاجرت به کبد پس از 5 تا 7 هفته در مجاری صفراوی بالغ می شوند و اولین تخم را یکماه پس از آلودگی می توان در مدفوع یافت .

سیر تکاملی انگل توسط کرول ( وی کرول ) بررسی شده است .

اپیدمیولوژی:
گاو ، گوسفند و بز میزبانان اصلی هستند ، تخم کرم به خشکی بسیار حساس است این انگل در علفخواران آسیا ، اروپا ، آفریقا و آمریکا وجود دارد .

این کرم در دامهای ایران گزار شده است و در مناطقی که حلزون میزبان واسط وجود دارد می توان آن را دید در این کرم نیزآلودگی کاذب ممکن است رخ دهد .( به علت مصرف جگر گوسفند محتوی کرم بالغ ) در انسان و در ایران نیز مواردی گزار شده است .

بیماری زایی :
این کرم مهاجرت کبدی ندارد و از طرفی خارهای سطح بدن نیز وجود ندارند ، بنابراین آسیب دیدگی کرم نسبت به فاسیولا کمتر است ، بیماری آسیلب جدی ایجاد نمی کند ولی چنانچه آلودگی شدید باعث انصداد و اتساع مجاری صفراوی آتروفی سلولهای
کبدی هیپر پلازی اپتیلیوم صفراوی و ایجاد و ایجاد یرقان و تشکیل بافت فیبروزی و ائوزینوفیلی حدود 17% و نهایتا سیروز کبدی می کند .

تشخیص این کرم با آزمایش مدفوع و دیدن تخم د رمدفوع یا در توباژ اثنی عشر و در دو روز متوالی بوده و جهت اجتناب از الودگی کاذب در مدت آزمایش بیمار باید از خوردن جگر پرهیز کند و پیشگیری آن همانند هپاتیکا است و درمان توسط پرازیکوانتل انجام می شود .

علائم بالینی :
شامل نفخ و استفراغ ودردهای کولیک صفراوی یوبوست مزمن یا اسهال و گاهی بزرگی کبد است این کرم را کرم کبد چینی گویند .

کلوتورکیس سیننسین ( Clonorchis sinensis )
مرفولوژی :
انگلی طویل و سرنیزه ای شکل است ( مثل دکروسلیوم ) بیشترین پهنای آن در قسمت میانی است که به سمت دو انتها باریک می شود که درشاخه های کوچک مجاری صفراوی ، لوزالمعده و گاهی کیسه صفرا زندگی می کند .

این کرم دردوازده دیده نمی شود چون دراثر شیره ای آنجا از بین می رود .

حدود 10 تا 25 میلی متر طول دارد که درقسمت قدام یک بادکش دهانی کروی بزرگ و کمی پایین تر بادکش شکمی کوچکتری دارد ( بادکش دهانی بزرگتر از بادکش شکمی ) بیضه ها منشعب درقسمت های خلف قرار دارند و تخمدان جلوی آنها در وسط بدن است .فاقد سیر و کیسه سیر و غدد پروستات است و تخم این انگل لامپی شکل یا بیضوی با پوسته ای قهوه ای متمایل به رنگ زرد و یک دریچه که شبیه به تخم هتروفیس و متاگونیموس است .

خود کرم باریک و بلند است .

چرخه زندگی :
تخم کرم همراه با مدفوع دفع می شود که تخم حاوی جنینرسیده و تکامل یافته است و تخم با وجود اینکه در میراسیدیوم رسیدهاست اما نوزاد پس از رسیدن به آب خارج می گردد اما تا هنگام بلع توسط حلزون از پوسته جدا نمی گردد .

این تخم توسط حلزونهای سرپوش دار( مثل آلوسینما ، بولینسو ، پارافوسارولوس ، تیارا ) هوا و Semisulcospira سمی سلکوسپیرا)خورده میشود .

دربدن حلزون مراحل اسپوروسیست ، ردی وسرکز را می گذراند و سرکر با سوراخ کردن بدن حلزون به محیط آبی خارج راه می یابد .

پس درمدت 24 تا 48 ساعت وارد بدن میزبان دوم که ماهی های آب شیرین هستند می شود ودر بدن ماهی در زیر فلس ها و برونش ها تبدیل به متاسرکر می شود .

میزبان نهایی این انگل حیوانات ماهی خوار چون سگ ، گربه ، خرس ، پرستو ،‌اردک ، گورکن و انسان هستند که با خوردن ماهی به صورت خام یا نیم پز فرم متاسرکر را واردبدن خود می کنند متاسرکر دردوازده انسان دیواره خارجی خود را دراثر ترپسین و لایه داخلی توسط فعالیت متاسرکر ازدست می دهد و سرکر جداشده خون و لنف از دستگاه گوارش خارج شده و خو.د را به بخش های دیستال تر ( کوچکتر ) مجاری صفراوی در زیر کپسول کبدی می رساند .بالغ شده ودر آن جا شروع به تخم گذاری می کند .

دوره ی نهفتگی ( از زمان ورود متاسرکر به بدن تا ظهور علائم و دفع تخم از مدفوع ) یکماه طول می کشد تخم کرم از طریق مجاری صفراوی وارد روده شده از مدفوع دفع می شود عمر کرم 2 تا 25 سال است .

اپیدمیولوژی :
این کرم در ایران گزارش نشده است .

انسان با خوردن گوشت خام یا نیم پز ماهی و گاهی نوشیدن آب حاوی متاسرکر به بیماری مبتلا می شود .

مکان عمده ی آنها ژاپن ، چین و کره جنوبی و ویتنام است .

سگ و گربه مهمترین میزبانان مخزن هستند .

علائم بیماری علائم کبدی ، قولنج صفراوی ، درد شکم و تب و یرقان و سرگیجه است .

در عفونت حادائوزینوفیل تا 40% گزارش شده است .

تشخیص از طریق آزمایش مدفوع ، مشاهده تخم لامپی شکل در مدفوع یا مواد آسپیری شده از دوازده است .

از کپسول روده ای یا آزمون entro هم می توان سود جست درمان با پرازیکوانتن انجام می شود .

بیماری زایی : باعث ضخیم شدن و گشاد شدن مجاری صفراوی شده ودرافراد مبتلا ایجاد آدنوکارسینوم می کند .پیشگیری با پختن کامل ماهی و آموزش بهداشت میسر است .

اپیستورکیس فلینوئس (opsithorchis feliueus ) : این گرم را کرم کبد گربه نامند و گرچه عموما د رگربه هاست، اما در سگ و روباه و خوک و انسان هم گزارش شده است .

موفولوژی آن شبیه کلونورکیس است منتها بیضه ها کوچکترند و انشعابات کمتری دارند .

تخم این نیز عرض کمتری نسبت به تخم کلونورکیس دا رد ( باریکتر است ) سیکل آن نیز مشابه کلونورکیس است .

( میزبان واسط آن نوعی از انواع حلزون بولینوس به نام بیتینیا است و میزبان واسط دوم آن ماهی است .

این کرم درمجاری صفراوی و گاهی لوزالمعده زندگی می کند از لحاظ مرفولوژی بسیار به اپسیتورکیس و یورینی شبیه است به گونه ای که تشخیص آنها از یکدیگر مشکل است .

تفاوت آنها این است که ویورینی بیضه منشعب ، فلینئوس بیضه لوبوله دارد .

بیماری زایی و چرخه زندگی ودرمان آنها همانند کلوئورکیس است تخم آنها همانند یکدیگر بوده و حالت لامپی خفیف دارد .

پیشگیری از آن با خوب پخته شدن ماهی و عدم مصرف ماهی خام است .

گربه ها مهمترین مخزن ذخیره انگل هستند .

به نظر می رسد که این عفونت انگلی میتواند زمینه ساز کار مفید ما باشد .

تشخیص با مشاهده تخم کرم در مدفوع یا مایع حاصله از ترباژ اثنی عشر است .

اپسیتورکیس ویورینی : این انگل کاملا شبیه اپسیتورکیس فلینئوس است .

در شمال تایلند و لائوس موجود است .

همانند کلونورکیاز یک رابطه قوی میان عفونت های شدید دراز مدت و ایجاد کلانژیوکار سینوم وجود دارد .

متاگونیموس پوکوگاوائی : بیماری حاصله را متاگونیمیازیس گویند .

فراوانترین انگل دسته هتروفید است کرم بالغ در ودنوم و ژرژنوم و اتلیئوم زندگی می کند ولی عمدتا در ژرژنوم زندگی می کند .

مرفولوژی : کرم بالغ بسیار کوچک ( 4/1 × 6/0 میلیمتر ) است مشخصه آن انحراف بادکش شکمی از خط وسط به سمت راست بدن و عدم وجد باد کش مستقل حفره تنه است تخم کرم بسیار شبیه تخم هتروفیس است کرم بالغ پوشش خارجی با خارهای فلس مانند دارد .

سیکل زندگی تخم حاوی میراسید یوم رسیده و تکامل یافته است که درصورتیکه توسط حلزونی میزبان واسط (حلزون دریچه دار تیارا و هوا و Semisulcuspira ) بلعیده می شود ، میراسیدیوم پس از طی مراحل اسپروسیت وروی تبدیل به سرکرمی شود .

سرکر دارای لکه هایی به شکل چشم در دوطرف سراست .سرکر از بدن حلزون خارج شده خود را به میزبان واسط دوم ( ماهی سالمونوئید ) می رساند و در زیر پوست آن تبدیل به متاسرکر می شود .

انسان با خوردن ماهی ، انگل را وارد بدن خود می کند که در اثر شیره های گوارشی دیواره متاسرکر هضم ولارو فعال میشود آزاد ودر مدت 7 تا 10 کرم بالغ تبدیل می شود .

اپیدمیولوژی : شایعترین هتروفیه خاور دور است که در ژاپن و فیلیپین و کره و سیبری و یونان و اسپانیا گزارش شده و تا به حال از ایران گزارش نشده است .

انسان و سگ و گربه وخوک و مرغ های ماهیخوار ( مثل پلیکان ) میزبانان نهایی کرم هستند .

درمان ، تشخیص و پیگری و بیماری زایی مشابه هتروفیس است .

کرم متاگونیموس اندکی بزرگتر از هتروفیس است .

هتروفیس هتروفیس (Heterophys heterophyes ) : بیماری حاصله از هتروفیس هتروفیس را هترونیازیس گویند .

کرم بالغ در روده باریک ( ژرژنوم ) زندگی میکند گلابی شکل به طول 1 تا 7/1 میلی متر و عرض تا 3/0 تا 4/0 میلیمتراست .

بادکش دهانی کوچک و بادکش شکمی بزرگ و یک بادکش تناسلی در شمار بادکش شکمی یا در سمت چپ و پشت بادکش شکمی از خصوصیات مورفولوژیک این کرم است .

فاقد آلت تناسلی ووزیکول سمینال درداخل بادکش تناسلی باز می شود .

تخمدان در جلو بیضه ها ، غدد و تیلین با فولیکول های چند ضلعی بزرگ ( 14 فولیکول یعنی 7 تا د رهر سمت ) قسمت جانبی و خلفی بدن قرار دارند .

تخم های هیتروفیس با انتهای پهن خود برآمدگی متمایز دور دریچه از تخم های کلونورکیس قابل تمایزند ولی از تخم های متاگونیموس به زحمت تفکیک داده میشوند .

هیتروفیس دارای یک بادکش جنسی است که کارآن عمل اتصال نیست بلکه منفذ جنسی در آن باز می شود .

چرخه زندگی : تخم انگل درهنگام خروج از بدن میزبان نهایی ( انسان، پستانداران وحشی ماهیخوار ) حاوی میراسیدیوم رسیده است که میراسیدیوم پس از ورود تخم در آب از تخم خارج شده و وارد بدن میزبان واسط یعنی حلزونهای آبی سریتیدا crithida در ژاپن و پیره نلا در مصر جای می گیرد که در آنها مراحل اسپوروسیست ، ردی و سرکر طی میشود .

دارای میزبان واسط دوم یعنی ماهی هستند که متاسر کر را در خود جای میدهند متاسرکر در زیر پوست فلس و گاهی هم در عضلات ماهی تشکیل کیست می دهد و میزبان نهایی که انسان و حیوانات ماهی خوار هستند با خوردن ماهی خام یا نیمه پخته متاسرکر را وارد بدن خود می کنند متاسرکر در بدن میزبان نهایی از کیست خارج شده و به کرم بالغ تبدیل می شود که کرم