دانلود تحقیق شواهد چه نوع و چه مقدار

فصل اوّل     کلیات :

موضوع شواهد چه نوع و چه مقدار در امر حسابرسی از اهمیت خاصی برخوردار است . حسابرسان در طول دوره حسابرسی شواهدی را گردآوری و ارزیابی می کنند تا بتوانند با معیارهای مناسب اظهار نظر کنند و برای چنین اظهار نظری باید شواهدی گردآوری شود که برای محدود کردن احتمال خطر حسابرسی در یک سطح مناسب و تأمین مبنایی مناسب برای اظهار نظر درباره صورتهای مالی کافی باشد .

هدف این موضوع ارائه استانداردها و راهنماییهای لازم در مورد کمیت و کیفیت شواهد حسابرسی و روشهای کسب اینگونه شواهد در حسابرسی است . بکارگیری این استانداردها و راهنماییها ، حسابرس را در کسب شواهد حسابرسی درباره برخی از اقلام خاص مندرج در صورتهای مالی و سایر موارد افشا در صورتهای مزبور یاری می رساند .

شواهد حسابرسی یعنی اطلاعات بدست آمده توسط حسابرس برای رسیدن به نتایجی که نظر حرفه ای حسابرس براساس آن اظهار می شود . شواهد حسابرسی شامل اسناد اولیه و مدارک حسابداری ، زیربنای صورتهای مالی و اطلاعات مؤید بدست آمده از سایر منابع است .

این شواهد معمولاً از طریق ترکیب مناسبی از آزمون کنترلهای داخلی و آزمونهای محتوا گردآوری می شود . در برخی شرایط تمام شواهد مورد نیاز ممکن است تنها با انجام آزمونهای محتوا بدست آید .

آزمون کنترل های داخلی عبارت است از آزمونهایی که برای کسب شواهد حسابرسی درباره مناسب بودن سیستمهای حسابداری و کنترل داخلی و عملکرد مؤثر آنها اجرا می شود و آزمونهای محتوا عبارت است از آزمونهایی که برای کسب شواهد حسابرسی درباره کشف اشتباهات و یا تحریفهای با اهمیت موجود در صورتهای مالی اجرا می شود و بر دو گونه است :

الف آزمون جزییات معاملات و رویدادهای مالی و مانده حساب ها .

ب روشهای تحلیلی

E

فصل دوّم     شواهد کافی و قابل اطمینان :

کفایت‌ و قابلیت‌ قبول‌ شواهد حسابرسی ‌، دو مفهوم‌ به‌ هم‌ وابسته‌ است‌ و به‌ شواهد بدست‌آمده‌ از هر دو آزمون‌ کنترلهای‌ داخلی‌ و محتوا مربوط‌ می‌شود .

کفایت‌ ، معیار سنجش‌ مقدار شواهد حسابرسی‌ است‌ و قابلیت‌ قبول‌ ، معیار سنجش‌ کیفیت‌ شواهد حسابرسی‌ و مربوط‌ بودن‌ آنها به‌ هریک‌ از مندرجات‌ خاص‌ صورتهای‌ مالی‌ و قابلیت‌ اعتماد آن‌ شواهد است‌ . شواهدی‌ که‌ حسابرس‌ بدست‌ می‌آورد معمولا ماهیتی‌ متقاعد کننده‌ دارد نه‌ قطعی ‌. حسابرس‌ در بیشتر موارد و به‌ منظور تأیید هریک‌ از مندرجات‌ صورتهای‌ مالی‌، به‌ دنبال‌ کسب‌ شواهد از منابع‌ مختلف‌ یا شواهدی‌ با ماهیتهای‌ گوناگون‌ است‌ .

سومین استاندارد اجرای عملیات چنین مقرر می دارد :

(( شواهد کافی و قابل اطمینان باید از راه بازرسی ، مشاهده ، پرس و جو و دریافت تاییدیه کسب شود تا مبنایی معقول برای اظهارنظر نسبت به صورتهای مالی مورد رسیدگی به دست آید ))

حسابرس برای اینکه بتواند به نتیجه گیریهای منطقی دست یابد و بر این اساس نظر حرفه ای خود را اظهار کند ، باید شواهدی کافی و قابل قبول بدست آورد .

اما پرسشی که در اینجا مطرح می شود این است که منظور از ((( شواهد کافی و قابل اطمینان ))) چیست ؟

همانطور که در بالا ذکر شد ، شواهد کافی و قابل اطمینان از دو بخش کفایت و قابلیت اطمینان تشکیل شده و از لحاظ موضوعی ، کفایت به عنوان موضوعی قضاوتی و قابلیت اطمینان به عنوان موضوعی نسبی دسته بندی شده است .

قابلیت اطمینان شواهد به کیفیت یا قابلیت اتکای آن مربوط می شود . شواهدی قابل اطمینان است که هم معتبر و هم مربوط باشد و از طرفی قابلیت اطمینان انواع مختلف شواهد ممکن است نسبت به یکدیگر بسیار متفاوت باشد .

عوامل متعددی از جمله موارد زیر بر کیفیت یا قابلیت اتکای شواهد تأثیر گذارند :

هرگاه حسابرسان شواهدی را از منابع مستقل خارج از شرکت صاحبکار دریافت دارند ، قابلیت اتکای شواهد افزایش می یابد .

سیستم کنترل داخلی قوی ، کیفیت مدارک حسابداری و سایر شواهدی را که در سازمان صاحبکار ایجاد می شود ، به میزان زیادی افزایش می دهد .

هنگامی که حسابرسان اطلاعاتی را مستقیماً دریافت دارند ، یعنی دریافت اطلاعات دست اول از راه مشاهده ، مکاتبه یا محاسبه به جای دریافت اطلاعات دست دوم ، کیفیت آن شواهد بهبود می یابد . به علاوه ، زمانی که حسابرسان بتوانند اطلاعات اضافی در تأیید شواهد اولیه بدست آورند ، قابلیت اطمینان شواهد افزایش می یابد . بنابراین تعدادی اطلاعات پراکنده مربوط به هم ، ممکن است مجموعه شواهدی را تشکیل دهند که قابلیت اطمینان مجموعه ، بیشتر از هر یک از آن اطلاعات باشد .

در ارزیابی کفایت شواهد حسابرسی ذکر چند نکته مفید است که در ذیل بیان می شود :

مقدار شواهدی که در هر شرایط ، کافی تلقی می شود به نسبت عکس قابلیت اطمینان ، آن شواهد تغییر می کند . هر چه شواهد قابل اطمینان تر باشد ، مقدار کمتری از آن برای توجیه اظهارنظر حسابرسان لازم است .

نیاز به شواهد ، رابطه نزدیکی با مفهوم اهمیت دارد . هرچه یک مبلغ موجود در صورتهای مالی با اهمیت تر باشد ، شواهد بیشتری برای اثبات آن لازم است . بر عکس برای تأیید اقلام بی اهمیت ، شواهدی لازم نیست یا شواهد اندکی کافی است .

1 وِیژگیهای مدیریت         2 ویژگیهای عملیاتی         3 ویژگیهای حسابرسی واحد مورد رسیدگی .

1 وِیژگیهای مدیریت :

تصمیم گیریهای مربوط به امور مالی و مدیریت عملیاتی ، تنها توسط یک نفر صورت می گیرد .

برخورد مدیریت با گزارشگری مالی ، چندان خوب نیست .

تغییر کارکنان رده مدیریت به ویژه کارکنان ارشد مالی ، زیاد رخ می دهد .

مدیرت واحد تجاری بیش از اندازه نسبت به دستیابی به پیش بینی های مربوط به کسب درآمد اصرار می ورزد .

مدیریت واحد مورد رسیدگی ، در محافل تجاری حسن شهرتی ندارد .

2 وِیژگیهای عملیاتی :

سودآوری واحد تجاری در مقایسه با سایر واحدهای صنعت ، کافی نیست یا ثباتی ندارد .

نتایج عملیات واحد تجاری در برابر عوامل اقتصادی مانند تورم ، نرخهای بهره ، بیکاری و غیره بسیار حساس و شکننده است .

سرعت تغییرات در این رشته فعالیت ، بسیار زیاد است .

صنعتی که واحد تجاری در آن فعالیت می کند ، به دلیل ورشکستگی تعداد زیادی از واحدهای شاغل در آن ، رو به افول است .

واحد تجاری بطور غیر متمرکز اما بدون نظارت کافی اداره می شود .

عواملی در داخل یا خارج واحد تجاری وجود دارد که تداوم فعالیت آن را مورد تردید قرار می دهد .

3 وِیژگیهای حسابرسی واحد مورد رسیدگی :

مسایل حسابداری پیچیده یا ضد و نقیضی وجود دارد .

معاملات یا مانده حسابهای عمده ای وجود دارد که رسیدگی به آنها ذاتاً دشوار است .

معاملات عمده و غیر عادی با اشخاص وابسته وجود دارد که در روال عادی کار شرکت نیست .

نوع ، دلیل یا مبلغ تحریفهای شناخته شده یا احتمالی که در رسیدگیهای سال قبل ، کشف شده و حائز اهمیت است .

صاحبکار جدیدی که در سالهای قبل حسابرسی نشده است یا دسترسی به اطلاعات کافی از حسابرس قبلی آن ، میسر نیست .

لازم به ذکر است زمانی که حسابرسان به کوتاهی در انجام دادن رسیدگیها متهم می شوند ، پاسخ پرسش یاد شده در بالا ، در تشخیص بی گناهی یا گناهکار بودن آنان بسیار مؤثر است .

لذا استاندارد حسابرسی شواهد ، حسابرسان را درباره نوع ، قابلیت اطمینان و کفایت شواهد حسابرسی راهنمایی می کند .